Lucas 15 wordt ook wel eens "het evangelie van de verschoppelingen" genoemd. Eeuwenlang wordt dit hoofdstuk gezien als Gods Woord voor de gevallenen. Het is een boodschap voor een ieder die van Christus afgedwaald is, die ooit gevonden waren maar nu verloren zijn, die mogelijk gebonden zijn door een boezemzonde.

Wat is een verschoppeling precies? In Lucas 15 zijn de verschoppelingen diegene die als mislukkelingen zijn afgewezen door de maatschappij en door de kerk. Hieronder vallen ook diegene die zichzelf afgewezen voelen door God vanwege een moraal falen.

Dit opmerkelijke hoofdstuk begint met een menigte aan zondaars die samenkomen om Jezus' onderwijs te horen. Onder hen waren tollenaars, belastinginners, een beroep vol corruptie. Tollenaars werden veracht door de samenleving, ze werden beschouwd als zware zondaars en werden op een lijn gezet met prostituees, ontuchtigen en dronkaards. Inderdaad, deze mensen omvatte de verschoppelingen van die dagen, mensen die "verloren" waren in de ogen van de wereld.

Maar dit was wel het publiek waar Jezus het meest van hield. Het is waar, zij waren degene waar Hij speciaal voor gekomen was om te redden. Zij waren de zieken die een dokter nodig hadden, en Hij was de dokter waar ze naar zochten.

Laat me u het volgende vragen: Spreek deze groep vol uitschot u op de een of andere manier aan? Misschien bent u wel afgedreven van de Heer. Misschien bent u vervreemd geraakt van de dingen van God door een of andere boezemzonde: pornografie, alcohol of drugs.

Wat uw strijd ook is, u voelt niet langer meer de nabijheid van Christus. U vermoed dat u zo diep in zonde afgezakt bent dat u niet meer te vergeven bent. Sommigen worstelen met de zeurende gedachte dat ze niet meer te verlossen zijn. Als dit u omschrijft dan is deze boodschap speciaal voor u bedoelt!

Terwijl Christus voor deze menigte stond, waren er een groep trotse farizeeërs en schriftgeleerden in de buurt. Terwijl ze naar dit tafereel keken moeten deze religieuze leiders onderling tegen elkaar gezegd hebben "Nou, nou, kijk eens naar de rabbi. Iedere goede Jood, iedere echte leraar, zou zichzelf niet willen associëren met zulke zondaars. Maar deze man knuffelt ze en legt hen de handen op. Het zijn verschoppelingen, erkende zondaars, maar hij bid en eet met hen".

Terwijl Jezus begon te spreken werd de menigte stil. Hij sprak drie gelijkenissen, krachtige illustraties over Gods hart tegenover de verschoppelingen. Deze gelijkenissen bevatte verhalen over een verloren schaap, een verloren munt en een verloren zoon.

Jezus boodschap van die dag was niet alleen bedoelt voor diegene die zich om Hem heen hadden verzameld. Het is bedoeld voor iedere generatie en in het bijzonder de huidige.

In deze drie gelijkenissen geeft Jezus ons een drie-delige boodschap voor een ieder die in zonde gevallen is

De boodschap van Christus in deze gelijkenissen is voor een ieder die in zondige slavernij zijn gevallen. Dit kunnen ook voorgangers of leraren zijn, simpelweg iedere gelovige. Het is voor diegene die ooit in vuur en vlam stonden voor de Heer maar nu langzaam afdrijven, koud worden en zich ongeliefd voelen door God en de gemeente.

Ik moet daarbij denken aan een voorganger die ik heb bijgestaan die in overspel gevallen was. Deze man verloor zijn gemeente en zijn familie en werd zonder een cent op zak achtergelaten. Hij vertelde mij "God heeft mij met zoveel gezegend, en toch heb ik tegen Hem gezondigd. Ik predikte boodschappen tegen hetgene wat ik gedaan heb. En nu ben ik hier, een verschoppeling".

Jezus' boodschap is voor hem en voor velen net als hem.

1. Christus begint met de gelijkenis van het verloren schaap

"Wie van u, die honderd schapen heeft en er één van verliest, laat niet de negenennegentig in de wildernis achter en gaat het verlorene zoeken, totdat hij het vindt?" (Lucas 15:4)

Jezus sprak hier over een schap die in schaapskooi had gezeten. Het is duidelijk dat het hier gaat over iemand uit de kudde van Christus, iemand die goed gevoed is en geleid is geworden door een liefdevolle herder. Maar dit schaap is verloren geraakt, dus de herder is er op uit gegaan om hem te vinden.

Let op wat Jezus hier zegt over de herder: "Hij gaat achter hetgene aan dat verloren is ... totdat hij het vind". God geeft nooit iemand op die Hem toebehoort en verloren is geraakt. Hij staat het nooit toe dat de gevallene zover van Hem afdrijft dat ze niet meer kunnen terugkomen. Nee, Hij gaat er op uit om dat schaap te vinden, te omarmen en terug te brengen naar de kudde.

Simpel gezegd, u kunt zover in zonde wegzinken dat u aan de rand van de hel komt, maar nog steeds zal Hij u najagen. David getuigd: "al zou ik afdalen naar het dodenrijk, u tref ik er aan" (Psalm 139:8 GNB).

We hebben allemaal wel eens van de uitdrukking "hel op aarde" gehoord. Dat is wat het leven is voor diegene die wegrennen voor God. Hun "bed in hel" is een verschrikkelijke toestand. Het betekent gevangen zijn door zonde, steeds verder en verder afdrijven van de Heer zodat u uiteindelijk in een levenloze sluimertoestand geraakt. Deze sluimertoestand komt tezamen met een knagende angst die fluistert: "U zult steeds dieper afzakken in de hel, u zult mogelijk nooit meer kunnen terugkeren naar God".

Jarenlang hebben mijn vrouw en ik de gevallen dochter van een predikant begeleid. Als jonge vrouw was ze geroepen voor een bediening, en ze had een hart voor de Heer. Ze werd opgevoed in een godvruchtig gezin, maar als tiener ging ze rebelleren. Uiteindelijk rende ze, toen ze achttien jaar oud was, weg van huis en trouwde met een atheist.

Van tijd tot tijd bezocht deze jonge vrouw ons huis, en Gwen en ik diende haar. Ze leek te reageren, maar naarmate de jaren verstreken verharde zij haar hart. Zij en haar echtgenoot hadden twee zonen, beide groeiden op als atheist.

Jarenlang werd deze vrouw nagejaagd door haar roeping, en naarmate de tijd verstreek raakte ze hier steeds meer over verbitterd. Op een bepaald moment zei ze tegen ons "Spreek alsjeblieft niet meer over mijn roeping. Ik heb mijn bed opgemaakt en ik moet er in liggen. Ik ben getrouwd met een atheist en mijn leven is een levende hel geweest".

De vrouw was in het bijzonder erg close met Gwen, zij omarmde haar altijd en vertelde haar hoeveel de Heer van haar hield. Maar op een bepaald moment raakte deze vrouw overtuigd dat ze niet meer kon terugkeren naar waar ze moest zijn. Ze zei "Zie u hoe ver ik ben afgedwaald, het is allemaal voorbij voor mij".

Maar toch bleef de Heilige Geest haar roepen, zoals Jezus al zei in de gelijkenis gaat Hij het verloren schaap achterna totdat het gevonden is. Jaren later, toen deze vrouw ruim 60 jaar oud was belde ze ons op. Ze was zojuist gescheiden en ging naar een nieuw appartement verhuizen. Ze was het aan het opknappen en had een nieuwe baan. Ze klonk zelfs opgewonden toen ze het ons vertelde "Eindelijk denk ik dat ik op een plaats ben in mijn leven waar ik wat vrede kan hebben. Misschien zal ik eindelijk in staat zijn een goed leven te leiden".

De week erop kreeg ze last van haar keel. Ze liet zich opnemen in het ziekenhuis maar binnen enkele dagen was ze gestorven. Deze vrouw was nog nooit ziek geweest, maar in zo'n korte tijd was haar leven ineens voorbij.

Een familielid die haar gezien had in het ziekenhuis vertelde ons later dat de vrouw tot Jezus had gebeden vlak voordat ze stierf. Blijkbaar had de Heer haar op haar laatste minuut bereikt en in Zijn armen genomen om haar mee naar huis te nemen.

Ik geloof dat Jezus haar gegrepen heeft die nacht terwijl ze afgleed naar de eeuwigheid. Ik stel me Hem voor dat Hij zei "Ik ben al tientallen jaren achter dit schaap aan het aan rennen. En al die tijd wachtte ik op slechts één hartekreet".

Christus vertelt me hier doorheen "Het maakt niet uit wat u gedaan heeft. Het kan zijn dat u uw slaapplaats in de hel gemaakt heeft. Maar u zit nooit te diep in zonde dat Ik u niet kan bereiken en kan omarmen met open armen".

"En als hij het vindt, tilt hij het met blijdschap op zijn schouders" (Lucas 15:5)

Wanneer de herder het verloren, gewonde schaap vind neemt hij hem niet meteen mee terug naar de kudde. Volgens de gelijkenis draagt hij het gewonde dier naar z'n huis. Daar roept hij al zijn vrienden en buren samen en roept het uit: "Verblijdt u met mij, want ik heb mijn schaap gevonden, dat verloren was" (Lucas 15:6)

In dit laatste vers zien we het hart van Jezus' boodschap in alle drie de gelijkenissen. In iedere gelijkenis spreekt Christus over dat de vinder zich verheugd: "Ik zeg u, dat er alzo blijdschap zal zijn in de hemel over één zondaar, die zich bekeert, meer dan over negenennegentig rechtvaardigen, die geen bekering nodig hebben" (Lucas 15:7).

Door de jaren heen ben ik getuige geweest van het vinden en genezen van veel verloren schapen. Te vaak ontdekte ik later dat de meeste van deze terug gebrachte en herstelde schapen niet werkelijk van Jezus genoten. Ze wisten dat ze waren vergeven en dat ze geliefd waren. Maar na al die tijd veroordelen ze zichzelf nog steeds en denken "Ik ben zo verschrikkelijk bezig geweest. Ik moet het goedmaken met de Heer, met mijn geliefden, met het lichaam van Christus".

Ze worden nagejaagd door een gevoel dat ze veel tijd verloren hebben, dat ze jaren verspild hebben. Ze worden opgejaagd door de angst nooit in staat te zullen zijn om de Heer te behagen. Dus besteden ze al hun energie en gedachtes aan een poging om God gunstig te stemmen. Ze storten zich voortdurend op werken van het vlees. Maar al die tijd was Jezus meer bereid om hen te vergeven dan dat zij bereid waren om vergeving te ontvangen.

Kan dit de rede zijn waarom Christus in deze gelijkenissen herhaaldelijk spreekt over hoe God zich verheugd over het vinden van het verlorene? Sta eens stil bij de gelijkenis van het schaap: als wij in het huis van de herder zouden kunnen gluren dan zouden we zien hoe het gevonden schaap voorzichtig en liefdevol gewassen, gekamd en verzorgd wordt. Net zolang totdat het weer gezond is.

De herder schold het gewonde dier nooit uit. Hij verspreid geen geruchten naar anderen over hoe het weg was gerend, en wat het uitgespookt had. In plaats daarvan verheugde deze herder zich ten overstaan van iedereen, zeggende "Kijk naar deze verlorene die ik gevonden heb. Hier is de trofee van mijn genade!"

Bovendien wordt alle verspilde tijd, van toen het schaap verloren was, nu hersteld. Gods Woord zegt: "jubel en verheug u, want de HERE heeft grote dingen gedaan ... Ik zal u vergoeden de jaren, toen de sprinkhaan (alles) opvrat, de verslinder ... Gij zult volop en tot verzadiging eten, en gij zult loven de naam van de HERE, uw God, die wonderbaar met u gehandeld heeft ... Dan zult gij weten ... dat Ik, de HERE, uw God ben" (Joel 2:21, 25-27).

Let op de laatste zin. Het maakt niets uit wat u mogelijk gedaan heeft, of hoever u afgedwaald was. Wanneer de herder u eenmaal heeft terug gebracht bent u volledig verlost. Er is geen enkele rede om te zwoegen in uw vlees om te proberen alles te goed te maken. Uw Verlosser heeft verklaart "Er is geen enkele rede meer dat u zich zou moeten schamen, Ik heb u verlost!"

2. Nu komt de tweede gelijkenis in Jezus' boodschap voor die groep zondaars: het verhaal van de verloren munt

"Of welke vrouw, die tien schellingen heeft, en er één verliest, steekt niet een lamp aan en veegt het huis en zoekt zorgvuldig, totdat zij hem vindt?" (Lucas 15:8). En weer gaat er iemand achter een verloren, kostbaar object aan totdat het gevonden is.

"En als zij hem gevonden heeft, roept zij haar vriendinnen en buren bijeen en zegt: Verblijdt u met mij, want ik heb de schelling gevonden, die ik verloren had" (Lucas 15:9). In deze twee gelijkenis zien we ook dat het eerste wat de zoeker doet wanneer ze het verlorene gevonden heeft is zich verheugen. In beide gelijkenissen wordt dit benadrukt: er is grote vreugde over het hervinden van dat wat verloren is gegaan. "Alzo is er, zeg Ik u, blijdschap bij de engelen Gods over één zondaar, die zich bekeert" (Lucas 15:10).

Aan het begin van de 60-er jaren, nadat mijn vader was overleden, kwam ik in New York om daar onder bendeleden en verslaafden te werken. Mijn moeder en een goede vriend van haar, genaamd Faye, werkte met ons in de bediening. Het was het begin van het hippie tijdperk, en de straten van Greenwich Village waren gevuld met poëzie lezingen, rockbands en homoseksuelen.

Mijn moeder genoot ervan om te dienen in de straten van de Village, dus vroeg ze ons om daar een koffiebar te openen. We zouden er gratis donuts en koffie uitdelen aan jonge mensen die binnenkwamen, en ze zou haar getuigenis aan hen vertellen. We gaven die koffiebar de naam "de verloren munt". Mijn moeder sprak over Jezus tegen iedereen die maar binnenkwam, ze handelde altijd onder het motto "Als er ook maar één persoon gered wordt, dan heeft de bediening haar doel bereikt".

Op een dag kwam er een jonge Joodse man binnen en ik zat aan een tafel. Mijn moeder ging naast hem zitten en begon hem te vertellen over de Messias. Deze jongeman was een verschoppeling in zowel de Amerikaanse maatschappij alsook de Joodse. Zijn naam was Kurt, en zoals veel jonge mensen in die tijd was hij op zoek naar waarheid. Hij bleef naar de koffiebar komen, en iedere keer getuigde mijn moeder en bad ze voor hem. Kurt heeft uiteindelijk zijn leven aan Jezus gegeven.

Er waren veel jonge mensen die de koffiebar binnenkwamen die door de Heilige Geest overtuigd werden, baden en Jezus accepteerden. Maar er was een verloren munt in het bijzonder die de Heilige Geest in de straten van Greenwich Village wou vinden: Kurt.

Mijn moeder is in die tijd naar de Heer vertrokken. En vanaf die tijd is de getuigenis van Kurt continue doorvertelt. Zijn verhaal is in de hele wereld gelezen in het Guidepost magazine. Hij en zijn vrouw, Barbara, hebben mijn preken nu al meer dan 35 jaar uitgeprint en verspreid, waaronder ook via hun website misslink.org waar honderdduizenden mensen wereldwijd op afkomen.

En het is allemaal terug te herleiden naar de gelijkenis van de verloren munt. De vrouw zocht en zocht net zolang totdat ze de verloren munt vond, ze zei tegen zichzelf "Ik blijf vegen totdat ik hem gevonden heb". Bij de verloren munt was Kurt die kostbare munt.

Ik herinner me een ander prachtig, waargebeurd verhaal waarin
de Heilige Geest achter iets aanging wat verloren was totdat Hij hem vond

Dit verhaal gaat over twee verloren munten, en het vond plaats in een door oorlog verscheurd Kosovo (Servië). Terwijl de tegenpartij door de gebombardeerde straten van die stad liepen en overal raketten vielen was de Heilige Geest ook de straten aan het doorzoeken, op zoek naar het verlorene.

Een jongeman en zijn vrouw waren heroïne verslaafd, ze leefden in die stad op de straat. Een Christen die toevallig voorbijliep gaf het koppel een kopie van het boek "het kruis in de asfaltjungle". Het stelletje besloot om het hoofdstuk voor hoofdstuk te gaan lezen, om daarna tussen de hoofdstukken door een heroïnetrip te nemen.

Hoofdstuk na hoofdstuk werd dit echtpaar high. Maar ieder nieuw hoofdstuk in het boek bracht hen een sprankje hoop. De jongeman en de vrouw begonnen zich af te vragen of God ook hun levens zou kunnen veranderen. Ze dachten "Misschien zijn we wel niet compleet verloren". Dus ze stonden op en liepen naar een kleine kerk en gaven daar hun levens aan Jezus.

Vandaag de dag leidt dit echtpaar het Teen Challenge rehabilitatiecentrum voor drugsverslaafden in Servië. En dit is allemaal omdat de Heilige Geest, net als die vastbesloten weduwe, in de straten van een door oorlog verscheurde stad op zoek ging naar verschoppelingen. Stelt u zich eens voor hoe God zich heeft verheugd toen Hij deze twee verloren munten vond!!

3. Tenslotte komen we bij Jezus' derde gelijkenis:
het verhaal van de verloren zoon

Dit verhaal is bij veel lezers bekend, dus ik hoef niet alle details te vertellen. Maar ik wil wel het volgende zeggen: het gaat niet enkel en alleen over een verloren zoon. Het gaat ook over het genoegen van de vader.

De gelijkenis van de verloren zoon gaat over terugkeren. Het gaat ook over genade, vergeving en herstel. Maar het gaat niet alleen over een zoon die eindelijk thuis kwam. Lees het verhaal nog maar eens, en u zult zien dat het verhaal niet eindigt wanneer hij terugkeert.

Nee, deze gelijkenis gaat ook over datgene wat de zoon thuishoudt. Hoe komt dit? Het is vanwege de wetenschap dat zijn vader zich in hem verheugd. "want mijn zoon hier was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is gevonden. En zij begonnen feest te vieren" (Lucas 15:24).

De vader van de verloren zoon bestrafte hem niet, heeft hem nooit veroordeeld en heeft ook nooit gesproken over dat hij weggelopen was. In plaats daarvan organiseerde hij een feest voor de zoon en nodigde alle vrienden en buren van de familie uit. Deze vader had ernaar verlangt dat zijn zoon thuis zou komen, en nu was het eindelijk zo ver.

De verloren zoon protesteerde eerst wel en vertelde zijn vader "Nee, nee, ik ben onwaardig". Maar zijn vader negeerde dit, liet een mantel komen voor over zijn schouders, een ring voor om z'n vingers en schoenen voor aan z'n voeten. Nu was alles wat de vader bezat ook weer beschikbaar gemaakt voor de zoon. En er was een groot feest, met muziek en dansen!

Ik geloof dat het de liefde was die deze jongen thuis had gebracht. Maar het was het genoegen van de vader die hem daar hield. Ziet u, de verloren zoon werd bij de vader gehouden door het simpele feit dat hij ieder dag wakker werd en zag dat zijn vader blij was dat hij weer thuis was. Zijn vader verheugde zich er in dat zijn zoon weer aanwezig was. En bovendien werd alles wat weg gevreten was in het leven van de zoon weer hersteld.

Ik heb veel voormalige verslaafden gekend die net als deze verloren zoon waren. Ze kunnen zich alleen maar focussen op alles wat jaren geleden verloren gegaan is door hun verslaving: een huwelijk, kinderen, een bediening. Ze voelen de kastijding van de Heer en dat kan pijnlijk zijn. Maar Jezus vertelt hen in deze gelijkenis "Er raakt niets verloren in Mijn Koninkrijk. U zult sterker worden door dit alles, u bent nu weer thuis! En Mijn genade zal alles weer volledig herstellen!"

Laat me nog een laatste verhaal met u delen

Terwijl ik deze boodschap aan het voorbereiden was las ik door wat notities voor een preek die ik eerder, ongeveer 17 jaar geleden, gesproken had. Het bevatte een illustratie die ik gaf, een waar gebeurd verhaal over een van mijn geestelijke zonen.

Gwen en ik hielden vanaf het begin van deze jongeman. Hij was ten diepste toegewijd aan de Heer, was een echte zielenwinner en werd zeer gerespecteerd door velen. Maar hij werd overvallen door zonde en viel.

Hij voelde grote schaamte over wat er was gebeurt en had diep verdriet over de pijn die hij bij anderen had aangericht. Maar hij was nog het meest beschaamd omdat hij de Heer had onteerd. In zijn onrust keerde hij terug naar zijn oude cocaïne gewoonte om te proberen deze gevoelens uit te drijven.

Deze man werd een verloren zoon. Uiteindelijk leidde dit tot een scheiding van zijn vrouw, waarna hij zaken ging doen en hier heel succesvol in werd. Hij reed in mooi auto's en bevond zich onder de rijken en de beroemden van deze wereld. En al die tijd bleef hij cocaïne gebruiken en hij begon ook zwaar te drinken. Hij leefde in geestelijke angst, hij was continu bezorgd "Zal ik zo ver van God afdrijven dat ik nooit meer kan terugkeren?".

Net als de verloren zoon gaf hij alles uit aan wereldse pleziertjes. De problemen stapelden zich op en zijn gezondheid ging achteruit. Hij ontwikkelde een hart probleem en begon bloed op te hoesten. Op een bepaald moment sloot hij zichzelf drie dagen op in een kamer, waar hij cocaïne ging gebruiken in de hoop dat hij zou sterven.

Op een dag, toen hij helemaal aan het eind van zijn kunnen was, zat hij alleen en met veel pijn te drinken in een kamer. Hij was er van overtuigd dat hij gedoemd was om naar de hel te gaan. Uiteindelijk viel hij op z'n gezicht en schreeuwde het uit naar God: "Help me alstUblieft! Neem me terug!".

De Vader reageerde onmiddellijk op de roep van deze man. Hij omarmde hem en ontving hem weer als Zijn zoon. Wat een vreugde was het toen ik een vriend naar deze verloren zoon vroeg en kreeg te horen "Heb je het nog niet gehoord? Hij is terug! Hij is helemaal opgeruimd en God zegent hem".

Die teruggekeerde verloren zoon zat in het publiek bij een samenkomst van Times Square Church terwijl ik deze boodschap afgelopen maand predikte. Hij was gekomen om mij en Gwen te bezoeken!

Geliefde gepijnigde, voelt u zich als een verschoppeling? Voelt u zich onwaardig om de liefde van de Vader te ontvangen? Het enige dat u hoeft te doen is u uit te strekken, een kreet om hulp te slaken en de Ware Herder zal zich naar u uitstrekken om u terug in Zijn armen te nemen. Degene die al jaren achter u aan zit is er klaar voor om u te ontvangen.

Het is tijd om thuis te komen bij Jezus!

David Wilkerson
3 augustus 2007

Technische realisatie: kerkSPOT