Geroepen om als Christus te zijn
29-12-2011 | Preken
Onlangs vertelde een geliefde Christelijke vrouw mij "Ik leer over mijn doel in het leven via een cursus die ik volg". Ze was net bezig haar cursus af te ronden waarin mensen werden geholpen om hun roeping te ontdekken. Ze zei dat iedereen in de klas er zo naar verlangden om hun doel in het leven te vinden. Ik hoorde een prediker op de radio adverteren met iets soortgelijks. Hij boodt de luisteraars aan om hun geestelijke gaven te ontdekken. Als u zijn vragenlijst zou aanvragen, het in zou vullen en opsturen dan zou zijn personeel uw specifieke gaven bekijken en daarna zouden ze aan u vertellen wat uw specifieke plaats binnen het lichaam van Christus zou zijn.
Een gefrustreerd bedienings-echtpaar schreef mij "We zijn op zoek geweest naar manieren om Gods roeping over ons leven te vervullen. Maar we stuitten continu op allerlei hindernissen. We zijn zo ontmoedigd, er zijn tijden dat we het het liefst zouden opgeven". Misschien keert dit echtpaar zich tot de bronnen die die anderen gebruiken. Ik ben er zeker van dat zulke gereedschappen in zekere mate behulpzaam kunnen zijn. De Bijbel zegt dat God gaven geeft aan Zijn volk, en ik geloof dat er speciale roepingen zijn.
Maar ik ben ervan overtuigd door de Schrift dat er slechts één hoofddoel is voor alle gelovigen. Onze specifieke roepingen en iedere gave die hieruit voortkomt worden samengepakt in dit enkele doel. En als we dit doel missen, dan zullen al onze verlangens en bezigheiden pure ijdelheid zijn.
Jezus vat ons hoofddoel samen in Johannes 15:16
"Niet gij hebt Mij, maar Ik heb u uitgekozen en u aangewezen, opdat gij zoudt heengaan en vrucht dragen". Ons doel is simpelweg dit: we zijn allemaal geroepen en uitgekozen om vrucht te dragen.
Wat is de vrucht die we dienen te dragen?
Veel oprechte Christenen denken dat vrucht dragen betekent dat je zielen naar Christus moet brengen. Maar vruchtdragen omvat iets veel groters dan het winnen van zielen. De vrucht waar Jezus het over heeft is Christelijkheid: het zijn als Christus. Simpel gezegd, vruchtdragen betekent de gelijkenis van Jezus reflecteren. En de uitspraak "veel vrucht" betekent dan "een toenemende gelijkenis aan Christus".
Meer en meer naar het beeld van Jezus groeien is ons hoofddoel in het leven. Het dient centraal te staan in al onze activiteiten, in onze levensstijl en onze relaties. Het is waar dat al onze gaven en roepingen - ons werk, bediening en getuigenis - moeten voortkomen uit dit ene hoofddoel.
Als ik in mijn hart niet als Christus ben - als ik niet merkbaar steeds meer op Hem ga lijken - dan heb ik Gods doel voor mijn leven volledig gemist. Het maakt niets uit wat ik bereik voor Zijn Koninkrijk. Als ik dit ene doel mis, dan heb ik in ijdelheid geleefd, gepredikt en gestreefd.
Ziet u, Gods doel voor mij kan niet vervuld worden door wat ik doe voor Christus. Het kan niet afgemeten worden door iets wat ik bereik, zelfs niet als ik de zieken genees en duivelen uitwerp. Nee, Gods doel wordt enkel in mij vervuld door wat ik word in Hem. Christelijkheid gaat niet om wat ik doe voor de Heer, maar over hoe ik word getransformeerd naar Zijn beeld.
In het denken van de discipelen was de tempel in Jeruzalem een groots goddelijk werk, een prachtige prestatie. Ze namen Jezus mee op een rondleiding om Hem de grootsheid van het gebouw te tonen, de hoeveelheid mensen die er dagelijks kwamen en alle religieuze activiteiten die er plaatsvonden. Ze dachten dat Christus net zo onder de indruk zou zijn als dat hun waren.
Maar in plaats daarvan gooide Jezus een natte handdoek over hun enthousiasme. Hij vertelde hen in essentie "Dit zal allemaal omvallen, geen enkele steen zal er overblijven. Deze menigte zal zich gaan verspreiden en zelfs de herders zullen vluchten. Alles hier wat zo'n indruk op u maakt - alles wat zo religieus lijkt - zal afgewezen worden. En dit zal gebeuren omdat dit alles Christus niet openbaart. Het is allemaal mens-gericht, het is allemaal ter openbaring van de mens".
Het feit is dat de discipelen gefocust waren op de verkeerde tempel. Ze hadden hun ogen gericht op deze door mensenhanden gebouwde tempel, hun focus lag op religieuze activiteiten. En ze waren onder de indruk van de verkeerde dingen. Wat daar allemaal gebeurde vertegenwoordigde de Vader niet. De tempel was een rovershol geworden vol met geldwisselaars. De profeten en priesters waren daar voor zichzelf. Ze beroofden en misbruikten zelfs hun eigen ouders, deze tempel ging absoluut niet over de doelen van Christus.
Kortweg legde Jezus de focus van Zijn discipelen op de geestelijke tempel. Zoals Paulus later zou schrijven "Weet u niet dat uw lichaam een tempel van de Heilige Geest is?".
Ik geloof dat veel Christenen vandaag de dag als die discipelen zijn. We zijn onder de indruk van grote kerkgebouwen, door de grote menigtes die iedere zondag samenkomen, door het unieke karakter van de aanbidding, door de vele programma's en bedieningen. Maar de boodschap van Jezus aan ons is heel helder: we dienen ons niet te richten op gebouwen van steen en metaal, op vormen van aanbidding of op de manier waarop het kerkzijn wordt uitgevoerd. Al die dingen leiden ons slechts af, onze focus dient te zijn op onze geestelijke tempel.
Het feit is dat de Heilige Geest ten alle tijde in Zijn tempel is. Hij verblijft in onze lichamen en Hij is voorbereid om ons ieder moment binnen Zijn doel te brengen. Dat betekent dat we ons geestelijke huis op orde dienen te hebben. Er zijn tijden dat we geroepen zijn om een rechtvaardig oordeel uit te spreken. De Schrift roept iedere Christen op om valse leer en valse profeten te ontmaskeren. Voorgangers in het bijzonder dienen het te vertellen wanneer iets niet als Christus is.
Maar Petrus zegt dat het oordeel begint in het huis van God. en "huis" betekent hier niet slechts de kerk, maar ook onze menselijke tempel. Ik dien mezelf te beoordelen - door naar de toestand van mijn eigen tempel te kijken - voordat ik in staat ben om andere dingen in de kerk te beoordelen.
Jezus zegt
"Elke rank aan Mij, die geen vrucht draagt, neemt Hij weg ... wie in Mij niet blijft, is buitengeworpen als de rank en is verdord, en men verzamelt ze en werpt ze in het vuur en zij worden verbrand" (Johannes 15:2, 6). Alles wat in de kerk geen reflectie is van Christus - alles wat corrupt of vals is, of wat het volk niet verandert naar Zijn gelijkenis - zal mee afgerekend worden, Jezus zal het uitwerpen. En Hij zal maken dat die bediening en haar goddeloze daders zullen verdorren. Hij zal het uiteindelijk ontmaskeren, geestelijk failliet laten gaan en het afsluiten.
Ik ben ervan overtuigd dat als de Christenen van vandaag de dag door de tempel in de tijd van Jezus zouden kunnen wandelen, dat ze vol verdriet zouden zijn van wat ze zouden aantreffen. Priesters die geld verzamelen voor eigen gewin, hebzucht en corruptie het najagen van rijkdom. Die Christen zou zich afvragen "Hoe lang zou de Heer dergelijke dwaasheid verdragen in Zijn huis?".
Maar de waarheid is dat de toestand van de tempel niet iets zou zijn waar we ons zorgen om zouden moeten maken. Jezus heeft de goddeloosheid er uit geworpen, met een koord en een zweep heeft Hij het huis van Zijn Vader gereinigd. En Hij bracht alle corrupte bedieningen neer die daar huishielden.
Vandaag dienen we dezelfde tempel-reinigende Christus. En Hij is trouw om alle corruptie uit Zijn tempel te werpen, op Zijn tijd en op Zijn manier. Als Hij zou willen zou Hij iedere valse profeet in één nacht kunnen neerhalen. Om die rede dienen we Hem te vertrouwen dat Hij zal afrekenen met de kerk. Het is aan ons om er zeker van te zijn dat er geen wereldgelijkvormigheid onze tempel binnenkruipt.
Paulus zegt "We zijn geroepen naar Zijn doel"
"Wij weten nu, dat [God] alle dingen doet medewerken ten goede voor hen, die God liefhebben, die volgens zijn voornemen geroepenen zijn" (Romeinen 8:28). De boodschap van Paulus hier is simpel: "Alle dingen zouden iets goeds uitwerken in de levens van hen die God liefhebben en op Zijn wegen wandelen".
Deze waarheid maakt dat ik mezelf afvraag waarom er zoveel ontmoediging en nood is onder Christenen. Waarom zijn er zoveel voorgangers uitgeblust, vermoeid en waarom verlaten ze wereldwijd hun bedieningen? Waarom is er nog steeds zo'n verschrikkelijke concurrentie tussen alle verschillende bedieningen?
Ik zie overal kerken diep verzonken in materialisme en diep in de schulden. Terwijl al die tijd de mensen die er komen smeken om antwoorden in hun levens. Hoe kan dit het overvloedige leven zijn waar Paulus van zegt dat we zouden hebben? Het lijkt in de verste verte niet op een goed leven; het lijkt eerlijk gezegd op een leven van ellende. Ga maar een willekeurige christelijke boekwinkel binnen en bekijk de titels op de plank. De meeste boeken die u daar zult vinden zijn zelfhulp boeken, boeken over hoe u eenzaamheid kunt overwinnen, hoe u depressie kunt overwinnen, hoe u vervulling kunt vinden. Waarom is dat?
Het is omdat we heb allemaal bij het verkeerde eind hebben! We zijn niet geroepen om succesvol te zijn, om vrij te zijn van alle problemen, om speciaal te zijn en "het te maken". Nee, we missen het ene doel, die ene focus die bedoelt is om centraal te staan in onze leven:
om vruchtbaar te zijn in de gelijkenis van Christus! Toen ik 29 jaar oud was vroeg een oudere, bekende evangelist mij om mee te gaan lunchen. Hij adviseerde mij het volgende: "Als u het niet gemaakt heeft tegen de tijd dat u 50 bent, dan zult u het nooit maken. Ik heb nog 5 jaar en daarna zijn al mijn kansen voor succes bekeken. Dus ik ga een nationaal TV programma beginnen".
Ik dacht bij mezelf "Het maken? Dit klinkt niet als de taal van de roeping van Christus". Niet lang daarna zette God deze man op de plank. Hij was verloren in de vergetelheid, al zijn dromen waren verbrijzeld. Ik hoor triest genoeg veel van dit soort verhalen op al mijn reizen. Veel mensen zeggen mij "Ik ga een megakerk bouwen".
Een man die ooit eens onze gemeente bezocht vertelde me: "Ik word zo boos wanneer ik iedereen om me heen het zo geweldig zie doen, terwijl ik zoveel financiele noden heb. Het is nu een keertje mijn beurt, ik zal er alles aan doen wat nodig is!" Het laatste wat ik van deze man hoorde was dat hij juridisch werd vervolgd.
De waarheid is dat velen van ons geroepen zijn om hele gewone Christenen te zijn. Maar we leggen zo'n druk op onszelf om mee te doen met de strijdlustige geest van de wereld. We leggen onze kinderen op om doktoren, advocaten, grote zakenfiguren of zelfs "succesvolle voorgangers" te worden. Maar we hoeven helemaal niets te produceren of te bereiken om ons doel in het leven te vinden. We hoeven geen gebouwen op te richten, boeken te schrijven of grote menigtes te trekken. Paulus zegt dat we van tevoren bestemd zijn om gelijkvormig te worden aan het beeld van Christus, en dat is ons enige doel:
"Want die Hij tevoren gekend heeft, heeft Hij ook tevoren bestemd tot gelijkvormigheid aan het beeld zijns Zoons, opdat Hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broederen" (Romeinen 8:29).
Jezus had zichzelf volledig gegeven aan de Vader, en dat was alles voor Hem. Hij verklaarde "Ik doe of zeg niets zonder dat ik het de Vader zie doen". Paulus vertelt ons dat iedere gelovige ditzelfde moet doen, om dezelfde interesse te hebben "Ik ben hier voor mijn Heer!".
De vraag is: Wilt u de "vele vruchten" dragen die voortkomen uit het meer als Christus worden? Ik vroeg mezelf deze vraag ook terwijl ik deze boodschap voorbereide. En de Geest fluisterde tot mij "David, u dient bereid te zijn om onder ogen te krijgen hoe u met anderen omgaat".
Simpel gezegd komt vruchtdragen neer op hoe we omgaan met mensen. We vervullen het doel van ons leven alleen wanneer we anderen liefhebben zoals Christus ons liefgehad heeft. En we worden steeds meer als Christus terwijl onze liefde voor anderen toeneemt. Jezus zegt
"Gelijk de Vader Mij heeft liefgehad, heb ook Ik u liefgehad; blijft in mijn liefde" (Johannes 15:9). Zijn gebod is heel helder: "Ga en heb anderen lief. Geef anderen dezelfde onvoorwaardelijke liefde als Ik u getoond heb".
De Geest heeft drie gebieden op mijn hart gelegd waar de onvoorwaardelijke liefde van Christus moet beginnen:
1. Deze liefde dient te beginnen in onze huizen
Jezus' gebod heeft te maken met hoe ik mijn vrouw en kinderen behandel. Voor vrijgezellen heeft het te maken met hoe u uw huisgenoten, mede-christenen en de mensen die dichtbij u staan behandelt.
Deze waarheid was de kern van de profetie van Maleachi aan Israël. God zei tegen de priesters uit die tijd
"In de tweede plaats doet gij dit: gij bedekt met tranen het altaar des HEREN, onder geween en gezucht, omdat Hij Zich niet meer tot het offer wendt, noch het uit uw hand aanneemt als Hem welgevallig" (Maleachi 2:13). God zei hier "Ik accepteer uw offers of aanbidding niet langer meer, ik zal niets meer accepteren wat u Mij komt brengen".
Waarom accepteerde God de bediening van deze mannen niet langer?
"Omdat de HERE getuige geweest is tussen u en de vrouw uwer jeugd, aan wie gij ontrouw geworden zijt" (2:14). Het had allemaal te maken met hun huwelijk.
Er is geen ontkomen aan, als ik de man en dienstknecht wil zijn zoals God mij geroepen heeft, dan moet mijn vrouw in staat zijn om in alle eerlijkheid tegenover de hemel, de hel en de gehele wereld te zeggen: "Mijn man houdt van mij met de liefde van Christus. Hij maakt fouten, maar hij wordt steeds geduldiger en steeds meer vol begrip naar mij toe. Hij wordt steeds zachter en zorgzamer en hij bidt met mij. Hij is niet nep, hij is datgene wat hij predikt".
Nu help ik als voorganger in iets wat een megakerk genoemd zou worden. Ik houd voorgangers-conferenties over de hele wereld en predik tegen duizenden tegelijk. Ik heb Teen Challenge opgericht, een Christelijk revalidatie centrum voor alcoholisten en drugsverslaafden, die nu wereldwijd ruim 500 centra heeft. Ik heb iets van 20 boeken geschreven, heb geholpen om een bijbelschool op te richten, heb een huis opgericht voor verlaten moeders en hun kinderen. Ik heb heel veel eer op mij geworpen gekregen.
Maar als dit niet het getuigenis is van mijn vrouw - als ze een geheime pijn in haar hart zou hebben en zou denken "Mijn echtgenoot is niet de man van God zoals hij zich voordoet" - dan is alles in mijn leven zinloos. Al mijn werken - het prediken, de prestaties, de liefdadigheid, de vele reizen - zijn allemaal niets waard. Ik ben dan een uitdrogende, nutteloze rank die niet de vrucht draagt van de gelijkenis van Christus. Jezus zal maken dat anderen de dood in mij zien, en ik zal niets waard zijn voor Zijn Koninkrijk.
U kunt evangeliseren wat u wilt, getuigenissen afleggen en folders uitdelen. U kunt week in week uit naar de kerk gaan en lofliederen zingen voor God. Maar wat zegt uw vrouw over u? Wat voor leven leidt u in uw eigen huis?
Een voorganger op middelbare leeftijd en zijn vrouw kwamen met een gebroken hart huilend bij mij. Deze man vertelde mij door zijn tranen heen "Broeder David, ik heb tegen God en mijn vrouw gezondigd, ik heb overspel gepleegd". Hij schudde helemaal met een goddelijk berouw terwijl hij zijn zonde tegen mij beleed. Toen keerde zijn vrouw zich tot mij en zei zachtjes: "Ik heb het hem vergeven, ik heb gezien dat zijn berouw echt is. Ik weet dat hij niet zo'n soort man is, ik ben ervan overtuigd dat de Heer ons zal herstellen".
Ik had de eer om getuige te zijn van het begin van een prachtige genezing. We kunnen onze vroegere fouten nooit goed maken. Maar daar waar er echt berouw is beloofd God om alles te herstellen wat er kapot gegaan is.
Maar het verraad dat Maleachi beschrijft gaat niet slechts over overspel of ontucht. Het gaat over alles wat onder de noemer "niet als Christus" valt. Zoals een gemene geest, bitterheid, oneerlijkheid. Dit soort verraad maakt al onze prestaties volkomen hol. God zegt tegen een ieder die deze dingen begaat "Ik zal uw werken niet accepteren, uw aanbidding of wat u dan ook naar Mij brengt. Want Ik heb een geschil met u".
Het is een diepe wens van mij dat ieder echtpaar die een huwelijk heeft waar Christus het centrum is zou opstaan om de waarheid te vertellen en zou zeggen: "Het is niet eenvoudig". Het huwelijk is een dagelijkse inspanning, op dezelfde manier als dat het Christelijk leven dat is. Net als de weg van het kruis betekent het het dagelijks opgeven van uw rechten. Natuurlijk weet de duivel dat uw hart er op gericht is om steeds meer als Christus te worden in uw huis, dus zal hij continu bezig zijn om u te komen beproeven.
Er is geen enkele opleiding zo moeilijk en intens als de school van het huwelijk, en u zult er nooit afstuderen. God maakt het heel helder aan ons: Ons leven met onze geliefden is het summum, de hoogste top van al onze beproevingen. Als we het hier verkeerd doen, dan zullen we het in alle andere gebieden in ons leven ook verkeerd doen.
2. Het zijn als Christus heeft ook te maken met hoe ik diegene buiten mijn gezin behandel
"Als Christus zijn" betekent ook het erkennen van Jezus in anderen. Op mijn reizen heb ik vele kostbare mannen en vrouwen ontmoet van wie ik weet dat ze volledig aan de Heer gegeven zijn. Op het moment dat ik hen ontmoet maakt mijn hart een sprongetje. Ook al heb ik ze nog nooit eerder ontmoet heb ik het getuigenis van de Heilige Geest dat ze vol zijn van Christus.
Ik zie nog steeds sommige van hun gezichten voor me: voorgangers, bisschoppen, arme straat evangelisten. En op het moment dat ik hen ontmoette realiseerde ik mezelf, zonder dat er ook maar een woord gesproken is, "Deze man is bij Jezus geweest, deze vrouw is voldaan in Christus". Bij het begroeten zeg ik altijd hetgene wat ik zou willen dat anderen van mij zeggen: "Broeder, zuster, ik zie Jezus in jou". En ik bedoel dat niet als vleierij, maar het is het getuigenis van de Heilige Geest.
We weten dat het gelijken op Christus betekent dat we van anderen houden zoals Hij van ons houdt. Maar het betekent ook dat we onze vijanden lief moeten hebben - zij die ons haten, die ons misbruiken en niet in staat zijn van ons te houden. En we dienen dit te doen terwijl we er niets voor terug verwachten. Natuurlijk is het menselijk gezien onmogelijk om op deze manier lief te hebben. Er is geen enkel zelfhulp boek, geen enkele set met regels en principes, of wat voor mate van menselijke intelligentie dan ook die ons kan tonen hoe we onze vijanden moeten liefhebben zoals Jezus ons liefheeft, maar toch wordt het ons opgedragen. Volgens Jezus is dat de vrucht die we dienen te dragen.
Maar hoe doen we dit? Hoe houd ik van de moslim die mij in mijn gezicht spuugt op straat? Hoe kan ik van mensen houden die websites onderhouden waarop ze mij een valse profeet noemen? Hoe kan ik van homoseksuelen houden die over straat paraderen met borden waarop staat "Jezus was homo"? Hoe kan ik hen werkelijk liefhebben in Christus? Ik weet niet eens hoe ik in mijn eigen vermogen andere christenen moet liefhebben!
Maar het is heel simpel, het moet het werk van de Heilige Geest in mij zijn. Toen Jezus bad tot de Vader
"opdat de liefde, waarmede Gij Mij liefgehad hebt, in hen zij en Ik in hen" (Johannes 17:26) vroeg Christus te Vader om Zijn liefde in ons te leggen. En Hij beloofd dat de Heilige Geest ons zal tonen hoe we die liefde kunnen uitleven:
"doch wanneer Hij komt, de Geest der waarheid, zal Hij u de weg wijzen tot de volle waarheid; want Hij zal niet uit Zichzelf spreken, maar al wat Hij hoort, zal Hij spreken en de toekomst zal Hij u verkondigen. Hij zal Mij verheerlijken, want Hij zal het uit het mijne nemen en het u verkondigen ... Hij neemt uit het mijne en zal het u verkondigen" (Johannes 16:13-15)
Hoort u wat Jezus hier zegt? De Heilige Geest zal alle manieren waarop Christus van anderen hield verzamelen en het "aan u tonen". De Geest verheugd zich erin om ons meer van Jezus te tonen. Het is de rede waarom Hij in onze lichamelijke tempels woont: om Christus aan ons te onderwijzen.
"maar gij kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn ... die zal u alles leren en u te binnen brengen al wat Ik u gezegd heb" (Johannes 14:17, 26).
3. Tenslote heeft een onchristelijke verdeeldheid in de kerk haar beroofd van iedere macht en invloed in alle naties
In apostolische tijden was de kerk zo vervuld met de autoriteit van Christus dat het maakte dat koningen en heersers ervoor beefden. Paulus en zijn jonge herders en evangelisten predikten zonder vrees. Ze vulden complete steden en naties met de boodschap van Jezus. Hier was een gemeente die bekend stond om haar gelijkenis aan Christus, haar kracht had invloed op hemel en aarde.
Maar vandaag is het grootste gedeelte van de kerk een zwakke instelling waar weinig van de autoriteit van Christus in te vinden is; het wordt wereldwijd bespot en belachelijk gemaakt. Terwijl ik naar alle landen reis kan ik ook zien waarom. Ik zie kerken vaak in hele trieste omstandigheden, gekenmerkt door een duidelijke scheiding tussen de verschillende kerkgenootschappen (denominationalisme). Elke groep beweert van Christus te zijn en een bijbels evangelie te verkondigen. Maar in sommige gevallen is het niet eens mogelijk voor deze groepen om samen aan één tafel te zitten!
Gelukkig zetten veel voorgangers een streep door de verschillende denominaties heen door ons te helpen met onze conferenties. Maar er blijft een grote scheiding tussen verschillende culturen en rassen. Bepaalde groepen wordt op neer gekeken en worden niet eens uitgenodigd voor de samenkomsten. Overal komen er allerlei nieuwe religieuze bewegingen, waar een ware opwekking plaatsvind. Maar sommige van deze zijn heel exclusief geworden, en beweren dan alleen zij de waarheid hebben.
Tenslotte is er nog een ander soort verdeeldheid in de kerk die absoluut onchristelijk is! Het is de kloof tussen de grote en de kleine: zij die grote dingen doen in de Naam van de Heer tegenover hen die geroepen zijn voor het kleinere. God heeft een berisping voor dit soort verdeeldheid:
"Want wie veracht de dag der kleine dingen?" (Zacharia 4:10). Dit was Zijn woord voor de Israelieten die de fundering van de tempel die neergelegd was door Zerubbabel verachtte. Ze keken neer op het nieuwe werk omdat het niet zo spectaculair was als de tempel van Salomo.
Zo is het ook vandaag de dag, veel voorgangers conferenties leggen de nadruk op mega-kerk groei. Dienstknechten van kleine kerken wordt eigenlijk gezegd "Neem deel aan het seminar van deze pastor want hij gaat voor in een megakerk, u zult de sleutels tot succes vinden. U zult uiteindelijk net zo'n grote kerk hebben als hem". Maar dit maakt enkel dat herders ontmoedigd raken. Uiteindelijk denken ze: "Ik doe niets belangrijks voor God, Hij gebruikt mij niet".
Ik zou heel graag een conferentie bezoeken waar alle sprekers herders waren uit kleine gemeenten. Ik heb niet het verlangen om te horen over hoe je een grote kerk kunt bouwen, of over hoe je een groot budget kunt ophoesten. Ik hoor veel liever 20 of 30 herders uit kleine gemeenten spreken over wat God tegen hen zegt, over de openbaring van Christus die ze hebben ontvangen.
Misschien denkt u bij uzelf "Ik ben een van die kleine mensen. De dingen die ik doe in Gods Koninkrijk zijn zo klein, ik ben niet betrokken in grote belangrijke dingen voor de Heer". Maar dat is niet het geval. Laat me u vertellen hoe ik geloof dat God naar dit alles kijkt.
De meest bruikbare mensen in de gemeente van Jezus Christus zijn diegene die ogen hebben om te zien en oren om te horen. Ja, veel mensen doen grote dingen die gezien en gehoord worden door velen. Maar sommige van die mensen hebben niet de ogen om de noden van mensen om hen heen te zien. Ze zijn slechts gericht op projecten en niet op noden.
Het simpele feit is dat de Christus die in mij woont niet blind of doof is. En Zijn woord zegt
"Wie nu in de wereld een bestaan heeft en zijn broeder gebrek ziet lijden, maar zijn binnenste voor hem toesluit, hoe blijft de liefde Gods in hem?" (1 Johannes 3:17). Jezus ziet alle noden en pijnen om mij heen, Hij hoort het kreunen en de noodroepen van de behoeftigen om mij heen. En als ik meer als Hem wil zijn, dan heb ik Zijn ogen nodig om diezelfde dingen te zien.
Dit is de liefde van Christus: om de schrijnende kreet van een wees te horen, het kind uit de achterbuurt ... de eenzame, gesmoorde kreet van een homoseksueel die ziek is van zijn zonde, de kreet van mensen die hun kwelling verdrinken in alcohol ... de gekwelde noodkreet van de hongerigen, de armen, de gevangenen. Als Christus zijn betekent dat je zulke "ogen hebt om te zien en oren om te horen".
O Heer geef me een luisterend oor. Help me om te stoppen om aan anderen te vertellen hoeveel ik wel niet weet. Help me in plaats daarvan om te horen wat U zegt tegen hen die geen publieke stem hebben, die in de grote menigte weg gedrukt worden. Help me om een student te zijn aan de voeten van de onbekende herders en dienaren in het lichaam die waarlijk veel vrucht dragen. Laat me horen wat u zegt door hen heen. En laat me anderen liefhebben, niet slechts in woorden, maar ook in daden en waarheid.
David Wilkerson - april 2005
Lees ook
Hoed mijn schapen
29-10-2009
Kracht voor de reis
14-04-2009